Recent Posts


Headless linux google photos sync (nasty and dirty)


Google Photos is a marvelous service! You can store all of your photos for free (if you'd agree to compress them) and have them on the go on every device. It has it's downsides: sharing all photos to your wife is not an option and managing them (folders, mass actions, etc.) is not there. But hey, it comes at the low, low, low price of FREE.

Google did release a simple and effective tool for Mac and Windows that syncs all the photos you have available on your computer to their service. They did not release this for Linux. So people who have thousands of photos on their drives are left only with the possibility of dragging them to the browser window. And if you want to do this for 35000 images - this is going to be a wild ride.

Of course you can have a virtual machine with Windows and put the Google Sync Tool there, but let's ignore this option :) It needs at least 2G of ram and a Windows licence.

You can run the sync tool on Wine, as discussed here:, but you still run this manually and need X. If you wanted to run this on a server that you use to store all of your photos you were out of luck.



Let's get the authentication key first

So just do what the howto mentioned above tells you to. You can use a friends Windows PC or download Windows ISO from Microsoft pages and run this as a trial under KVM or other virtualization solution of your choice. 

Install the Google Photos Sync Tool, fully authorize and export the regedit key that should contain the data below:
Location: HKEY_CURRENT_USER\Software\Google\Picasa\Picasa2\Preferences
[HKEY_CURRENT_USER\Software\Google\Picasa\Picasa2\Preferences]"GoogleOAuth"=hex:xx,xx,xx,xx,xx,xx,xx,xx,xx,xx,xx,xx,xx,xx,xx,xx,xx,xx,xx,xx,\ xx,xx,xx,xx,xx,xx,xx,xx,xx,xx,xx,xx,xx,xx,xx,xx,xx,xx,xx,xx,xx,xx,xx,xx,xx"GoogleOAuthEmail"="""GoogleOAuthServices"="mail,lh2,cp,cp.manager,mailrelay,,,,,,,plus.settings,youtube,""GoogleOAuthVersion"=dword:00000005
Get this file (lets call it gphotos.reg) to the server and you can delete the Windows virtual machine.

Let's install wine and prepare

We won't be needing X on the remote server, so login there with SSH and X forwarding:
ssh user@server -X
if you run now (remotely)
you should see the xclock window showing up on your workstation. If it does not you'd need to google to enable this, but this should work out of the box on most recent Linux distros.

Steps to be carried out:
  • install wine (as root)
sudo apt install wine
  • create a separate user for the sync tool (let's call it gphotos)
  • upload the sync tool exe and registry file from windows to the gphotos home directory
  • as the gphotos user start winecfg (using a remote SSH connection with X forwarding)
  • switch the Windows version to Windows 7

Let's install Google Photos Sync Tool

Steps to be carried out:
  • simply run (using a remote SSH connection with X forwarding)
wine gpautobackup_setup.exe
  • proceed with default installation options until you will see that the installer is trying to open something up and it will just keep a blank white window open. (it tries to start up IE to let you log in to Google Photos),
  • kill the wine processes, shut the window
  • run regedit to install the gphotos.reg file and import
  • run the Google Photos Sync Tool again (but installed on your drive)
cd "/home/gphotos/.wine/dosdevices/c:/users/gphotos/Local Settings/Application Data/Programs/Google/Google Photos Backup"
wine "Google Photos Backup.exe"
  • it will now run from the moment after the authorization tool place and you will be able to select the folders you'd want to sync (be sure to check read permissions before this step).
  • finish, the sync tool started syncing your photos
Now the sync tool runs, but is still connected with your X session over SSH. Kill it and move on.

Start up at boot time

We'll be using xvfb-run, so be sure to make sure you have it on your system. This is used to start up a X session, without any X on the server.

  • Let's create a startup file for the service, located in /home/gphotos/gphotossync with the following contents:
cd "/home/gphotos/.wine/dosdevices/c:/users/gphotos/Local Settings/Application Data/Programs/Google/Google Photos Backup"xvfb-run -a -e /home/gphotos/log.log -s "-screen 0 1280x800x16" wine "Google Photos Backup.exe" & &>/tmp/gphotos.log

  • a few remarks here:
    • this assumes you did not customize any paths and run this as gphoto user,
    • -a makes xvfb-run select a display ID if the default one is busy,
    • /home/gphotos/log.log is a log for xfvb-run issues,
    • /tmp/gphotos.log for any issues wine might pop up with,
  • this script just runs the Google Photo Sync tool in the background and allows it to do it's job.
  • Let's just add this to the /etc/rc.local file, by adding the following line BEFORE the line with exit 0:
sudo -u gphotos -i /home/gphotos/gphotossync
  • and that's it. After reboot you should see your Google Photos Sync tool running and syncing photos.

Logs and monitoring

You might want to know what Google Photos Sync is actually doing, so:
  • you can see this in the process list or htop or other tools of choice if it is running or not,
  • you can access the logs to see what JPG files were processed when:
grep -i jpg "/home/gphotos/.wine/dosdevices/c:/users/gphotos/Local Settings/Application Data/Google/Google Photos Backup/network.log"
And that's it. I've managed to sync nearly 40 thousand family pictures, using Google's free Photos, from my Linux's server drive. If I add anything to the pictures folder, the Sync tool picks up straight away and uploads.

So good luck! 


Sim racing and game controllers - part 3 - Arduino leonardo project

The issue

I've posted these articles on the Arduino racing pad that I've built: part1, part2 and the video and problems. I've complained a bit on the fact that what I have done has only 8bits of information for the steering wheel. That should be enough for steering, but when driving straight in LFS, you could see that the steering wheel "jumps" between positions. 8bits of information is 256 possible positions of the wheel and when you get 270 degrees of rotation on a potentiometer, that is visible - you cannot turn the wheel by a half of a degree.

My third kid started sleeping better, so now I have bits of time here and there to play around with toys. After a beer or two I've said to my self "8bits steering improvement - how hard can it be?".

The ingredients

Back then, one year ago, you needed to copy the custom HID.cpp and USBAPI.h files into the Arduino IDE libraries to get the Joystick definition. Now you don't have to. Arduino 1.6.8 IDE allows for libraries to be added and guy named Nico prepared marvelous library called Arduino HID Project 2.4.3. This library contains Gamepad definition with 32 buttons, 2 dpads, 4 16bit axis and 2 8bit axis.

So I've used:
  • Arduino Leonardo with the tupperware racing pad I've build in the previous posts, 
  • Arduino IDE 1.6.8,
  • Arduino HID Project 2.4.3,
  • moderate amount of alcohol.

The solution

The new Arduino HID project makes it very tidy and simple to set up the controler I needed. The code for the Arduino Sketch is given below. When someone will try to copy and play with that, be sure to check which axis has how many bits. X, Y, RX, RY are 16bits, Z and RZ are 8bits.

The Arduino HID needs to be downloaded and copied into the libraries directory of your Arduino IDE installation. I'm sure there are other places you can put it in, but I guess I'm too lazy :)

The results

Now I've got all axis on 16 bits. Arduino Leonardo A/D has 10 bits resolution, so that is an overkill. The USB device is 64 times more precise than what Arduino can return, but it does not matter. I got what I needed on a very simple set of libraries. Now when I turn the wheel knob everything is super smooth. 

Now the only thing keeping me from winning every LFS game is my set of mediocre virtual driving skills.

Next improvement - some other mechanical potentiometers for the throttle and brakes.

The Code

#include "HID-Project.h"

const int pinLed = LED_BUILTIN;
const int pinButton = 2;

void setup() {
  pinMode(pinLed, OUTPUT);
  pinMode(pinButton, INPUT_PULLUP);

void loop() {
  float steeringmin=0;
  float steeringmax=1023;
  float brakemin=0;
  float brakemax=1023;
  float accelmax=1023;
  float accelmin=0;
  float min=-32767;
  float max=32767;
  float diff=max-min;

  float steer = (float)analogRead(0)/(steeringmax-steeringmin)*diff + min;
  float accel = ((float)analogRead(2)/(accelmax-accelmin))*diff + min;
  float brake = ((float)analogRead(1)/(brakemax-brakemin))*diff + min;
  // on second thought, I just could have multiplied one thing by 64 to get the result
  int gearup = digitalRead(2);
  int geardown = digitalRead(3);
  if ((accel <= 3) and (accel >= -3)) {
  if ((brake <= 3) and (brake >= -3)) {

 if (gearup == 0)
 } else {

 if (geardown == 0)
 } else {

 // zAxis is 8bit, I wanted to use 16bits on all



Czy na klawiaturze mechanicznej pisze się lepiej?


Ale od początku. Od około pół roku używam w pracy, codziennie, klawiatury mechanicznej opartej o przełączniki Cherry MX Blue. Model Razer BlackWidow "expert". Klawiatura przygotowana ewidentnie dla graczy - świeci się, błyszczy, obudowa ma ostre kąty, na przyciskach jest bardzo nowoczesne liternictwo. Żeby dało się tego używać musiałem przykleić podkładkę pod nadgarstki od innej klawiatury taśmą klejącą.

Na pewno ktoś zwróci uwagę na to, że w powyższym akapicie znalazły się jednocześnie terminy "Cherry MX Blue" oraz "w pracy". Wersja niebieska przełączników Cherry MX jest uważana za najlepszą do pisania tekstów, ale z drugiej strony jest to najgłośniejsza z popularnych mechanicznych konstrukcji. Wyróżnia się tym, że w momencie rejestracji naciśnięcia klawisza, słychać "skrobnięcie" blaszki o blaszkę.

Osoby lubiące korzystać z klawiatur mechanicznych odradzają ten ich rodzaj, głównie ze względu na uciążliwość dla osób postronnych. Ja siedzę dzielnie w pokoju z czterema innymi osobami i każdy kto mnie nie zna i chce się dowiedzieć kto to jest K., dowiaduje się, że to ten "co tak głośno na klawiaturze nap....". Faktycznie, taka klawiatura jest głośniejsza niż cokolwiek innego o konstrukcji membranowej lub klawiatura nożycowa z laptopa. Ostatnio zauważyłem, że mi samemu łatwiej się pracuje jak założę słuchawki i słucham muzyki.

Skąd więc początkowa teza, że na klawiaturze mechanicznej nie pisze się lepiej? zauważyłem, że mniej błędów popełniam używając standardowej klawiatury laptopa Lenovo X220.

Klawiatury z laptopów Lenovo, a wcześniej IBM Thinkpad, zawsze uchodziły za bardzo dobre. Cenię w nich bardzo dobry kształt przycisków, bardzo dobrą wyczuwalność nacisku oraz bardzo poprawny układ, bez dodatkowych przycisków na prawo od entera. Obudowa laptopa stanowiąca podkładkę pod nadgarstki idealnie uzupełnia całość. Korzystałem z przerwami z tego typu komputerów od wczesnych lat dwutysięcznych, kiedy to za pożyczone od rodziców pieniądze nabyłem w Warszawie pod Głównym Urzędem Statystycznym model IBM 600x za 3500 złotych polskich brutto.

To co wcześniej uznawałem za przewagę klawiatur mechanicznych, teraz zaczęło mi przeszkadzać. Chodzi o wysoki skok klawisza. Żeby w pełni docenić to, że klawiatura mechaniczna, a szczególnie przełączniki Cherry MX Blue rejestrują naciśnięcie przycisku w połowie jego drogi, trzeba się naprawdę nauczyć na tym pisać. Jeśli użytkownik (ja) co i raz przesiada się między laptopem, klawiaturą mechaniczną a wynalazkiem z odwróconymi gumkami (Fujitsu z innego artykułu), nie będzie w stanie w pełni wykorzystać potencjału zabytkowej konstrukcji. Dobijając przyciskami "do dna" nie będziemy w stanie pisać szybciej niż na innych urządzeniach. Żeby nauczyć się porządnie używać mojego Razera, musiałbym przez ostatnie pół roku pisać wyłącznie na tej klawiaturze lub mieć ich kilka.

Oczywiście klawiatura mechaniczna ma masę zalet. Jest to urządzenie lepszej jakości niż to co zwykle dodaje się do komputerów. Można się również delektować każdym naciśniętym klawiszem - przesiadka na coś takiego po taniej klawiaturze logitecha to doznanie niemal mistyczne. Jednak niniejszy wpis chciałem poświęcić wyłącznie tematowi użyteczności klawiatur mechanicznych w zadaniach do których zostały stworzone - czyli czy rzeczywiście pisze się na nich szybciej, wygodniej i popełnia mniej błędów.

Nikt przy zdrowych zmysłach nie uważa, że jak kupi sobie notatnik Moleskine (polecam) to od razu zacznie pisać powieści jak Ernest Hemingway. "Mistrz długiej prostej i lekkiego łuku" za kierownicą bolidu F1 nie będzie brał zakrętów jak Kubica. Tak samo jest z klawiaturami. Czy piszesz powieść, posty na Facebooku, sztukę której nikt nie zrozumie czy po prostu kod w Javie i komentarze do ticketów w Jirze - to czy klawiatura ma taką czy inną konstrukcję, ma znaczenie niewielkie. Co najwyżej jeśli jest niewygodna mogą człowieka boleć nadgarstki, łokcie albo palce. Szybciej i z mniejszą ilością błędów będzie pisać dopiero jak się tego nauczy - niezależnie od konstrukcji mechaniki.

(ludzie na forach fotograficznych chyba z powyższym akapitem się nie zgodzą)

(niniejszy artykuł sponsoruje whisky oraz lód)

(moje trzecie dziecko - Aniela - skończyło właśnie pół roku :) )


My first Arduino racing pad - video and conclusions


For future reference, check out the video with the Arduino racing pad, that I've built here:

My first Arduino racing pad in full glory!

There are some problems with the design that need working on:
  • The ergonomics are not the best. It's hard to use one hand for acceleration, brakes and gears.
  • I think, that 8bits of data fed by Arduino to the PC for steering are not enough.
  • You cannot drink beer while driving. Two hands need to be always on the pad. This is not the case when driving with a mouse or a wheel.
  • The gaming-pad-like joysticks are crap. About half of the axis travel is analogue, the rest is in full on state. 
I have some ideas for the next design. But I guess that will have to wait until autumn, since my 3rd kid is due to be born within next 2-3 weeks :)


Sim racing and game controllers - part 2 - Arduino leonardo project

I've written here about the need to build a customized pad-like controller for my racing games: Now I've managed to find 3 hours yesterday to put the thing together. But lets start from the beginning.

The Plan

The goal is to have the right hand operate the steering wheel potentiometer, the left hand's index and middle finger to operate accelerator and brakes, left thumb to operate gears up and down. After a long debate I came up with this:

The Plan

The ingredients

The thing that looked the most like the case for the device was a tupperware-like food container. It's also easily available, easy to drill and put things on and has a low low price of zero.

I also bought:
  • Arduino Leonardo (clone I guess),
  • two thumb joysticks,
  • four buttons (two used),
  • one linear 10k potentiometer,
  • some cables.

The stuff


Building was a fun and easy part. I've screwed everything to the container, made a hole for cabling and connected together.

 Connecting it all was easy:
  • 5V and ground everywhere,
  • digital pins 2 and 3 to the gear switches,
  • X axis of the thumb joysticks (both) to analog lines 1 and 2,
  • potentiometer to analog line 0.
I haven't connected the rest of the stuff available in the joysticks - that was not needed.

Starting up

I've used the following excellent howto on how to get Arduino Leonardo to behave like a Joystick: This is also very helpful: There are two files that you need to get into your Arduino IDE environment (HID.cpp and USBAPI.h) that define the Joystick, that is not defined in Arduino IDE standard distribution.

I've used Arduino IDE 1.6.4 and Windows 7 64bit. I'm a linux addict, but since this is to be used in racing games, I wanted to test it straight away.

The step 2 of the howto mentioned above provides a test sketch (Arduino program) that allows for the arduino board to send signals as a joystick to your PC. The code that I've made basing on that and other examples in the net is presented below. You can switch displaying all values on COM port for double checking if it works. You can also tune your potentiometers and joysticks using max-min ranges. Keep in mind, that Arduino reads potentiometers and joysticks, returning and integer ranging from 0 to 1023, and the Joystick class requires the values to be between -127 and 127 for each axis.


It just works! I can now play my racing games with a full analogue controller without the hassle of a steering wheel. It's a different kind of fun, but still fun :)

The code

int useserial = 1;

float steeringmin = 0;
float steeringmax = 1023;
float brakemin = 501; //0;
float brakemax = 1023;
float accelmax = 1023;
float accelmin = 520; //0;
// 0 steer 1 brake 2 accel
float min = -127;
float max = 127;
float diff = max - min;

void setup() {
  if (useserial == 1 )

void loop() {

  float steer = (max - min) / (steeringmax - steeringmin) * ((float)analogRead(0) - steeringmin) + min;
  float accel = (max - min) / (accelmax - accelmin) * ((float)analogRead(2) - accelmin) + min;
  float brake = (max - min) / (brakemax - brakemin) * ((float)analogRead(1) - brakemin) + min;
  int gearup = digitalRead(2);
  int geardown = digitalRead(3);

  if (steer > max) {
    steer = max;
  if (steer < min) {
    steer = min;
  if (accel > max) {
    accel = max;
  if (accel < min) {
    accel = min;
  if (brake < min) {
    brake = min;
  if (brake > max) {
    brake = max;

  if (useserial == 1 )

    Serial.print ((int)steer);
    Serial.print (' ');
    Serial.print (analogRead(0));
    Serial.print (' ');
    Serial.print (accel);
    Serial.print (' ');
    Serial.print (analogRead(2));
    Serial.print (' ');
    Serial.print (brake); Serial.print (' ');
    Serial.print (analogRead(1));
    Serial.print (' ');
    Serial.print (gearup);
    Serial.print (' ');
    Serial.println (geardown);
  if (gearup == 0)
  } else {

  if (geardown == 0)
  } else {


Logitech K520 - opinia

Ludzie kochają klawiatury w laptopach, głównie chwaląc niski skok klawiszy i mniejszy wymagany nacisk. Laptop zajmuje mniej miejsca w mieszkaniu, można go schować do szafki i wyciągnąć na stół lub walnąć się z nim na kanapie wtedy gdy chce się z maszyny skorzystać. Tradycyjne klawiatury odchodzą do lamusa. Po podłączeniu do laptopa pozycja przy monitorze już jest niewygodna, a ktoś kto nie gra w gry, unika stacjonarnego kompa. Znajomy z trójką dzieci w M-3 mówi, że z tego powodu laptop jest tańszy niż stacjonarka - nie zajmuje cennego metra kwadratowego w mieszkaniu.

Dla większości z nas, komputer jest tylko maszyną do kontaktu z informacjami z otaczającego świata. Ważniejszy jest cel działania a nie jego forma. Małe ma znaczenie jakość klawiatury, jeśli ktoś zagląda głównie na allegro i FB, a dłuższe teksty pisał ostatnio na studiach.

Skoro ludzie korzystają z laptopów i nie dokupują zewnętrznych klawiatur, to może pisanie na laptopie jest wystarczająco wygodne? Może chwaląc klawiaturę rozmówcy chwalą ideę laptopa wogóle? Może nie chodzi wyłącznie o niski skok klawisza i mniejszy wymagany nacisk, ale również o to, że obudowa laptopa bardzo dobrze sprawdza się jako podkładka pod nadgarstki?

Idąc tym tropem, chciałem zaspokoić swoją potrzebę posiadania niedrogiej klawiatury bezprzedowowej z myszą. Chciałem kupić coś na czym wygodnie będzie się pisało, będzie można podłączyć do HTPC i móc siedzieć daleko od monitora i komputera. Żonie powiedziałem, że na biurku będzie mniej kabli się walało :)

Chyba nie będąc jeszcze w pełni świadomy i nie wiedząc jeszcze czego do końca oczekuję od klawiatury, kupiłem zestaw zawierający Logitecha K520, który oprócz innych cech miał zapewnić wygodę pisania na laptopie właśnie przez rzeczony niski skok klawiszy.

Co w zestawie i funkcje

Zestaw MK520 (bo tak się całość nazywa) zawiera klawiaturę K520, mysz M310 i bezprzewodowy kontroler USB Unifying. Mysz jest niewielkich rozmiarów, ma w środku miejsce na jednego paluszka i kontroler USB. Ma diodę, która pokazuje czy urządzenie jest włączone i mruga gdy bateria zdycha. Kontroler jest malutki, można go schować i w klawiaturze i w myszy. W pudełku znajduje się również przedłużacz USB, instrukcja i płytki.


Warto zaznaczyć, że jeśli ktoś kupi kilka urządzeń z kontrolerem Unifying, to może między nimi przeparowywać urządzenia: na Windowsie przy użyciu oprogramowania dostarczonego przez Logitech z urządzeniami, na Linuksie przy użyciu pakietu Solaar. Oprogramowanie pokazuje dodatkowo stan naładowania baterii wszystkiego co jest podłączone. Logitech ponoć mocno szyfruje komunikację z klawiaturą (AES) i dopuszcza na klawiaturze parowanie tylko z jednym odbiornikiem jednocześne. To znaczy, że jak masz dwie klawiatury (lub myszy) i dwa odbiorniki, to przenosząc klawiaturę do drugiej lokalizacji, musisz ją ponownie przeparować. "Internet" skarży się na takie rozwiązane, jednak trzeba zdawać sobie sprawę, że włączenie połączeń "n do n" byłoby po prostu niebezpieczne. Przysłowiowy sąsiad mógłby doparować Twoją klawiaturę do swojego odbiornika Unifying i odczytywać wszystko co wpisujemy do komputera łącznie z hasłami i loginami do banków internetowych.

Wygląd i układ klawiszy

Jak klawiatura wygląda - widać na zdjęciach. Układ klawiszy normalny, rozmiar normalny, jest mała podkładka pod nadgarstki. Klawiatura ma dodatkowo włącznik, diodę sygnalizującą włączenie i wyczerpanie baterii oraz kilka klawiszy multimedialnych. Sterowanie dźwiękiem nie wymaga instalacji dodatkowych sterowników w Windows 7 i w miarę świeżych środowiskach graficznych w Linuksie.

Obudowa i klawisze są zrobione z rozsądnej jakości plastiku. Dodatkowo dookoła całości jest element z przezroczystego pleksiglasu (lub czegoś innego), który dodaje temu urządzeniu smaku. 

Obudowa klawiatury została wykonana w taki sposób, że można ją postawić pionowo na tylnej ściance klawiatury. Jest to bardzo ciekawe rozwiązanie, które pozwala na oszczędzenie dużej ilości miejsca na biurku, wtedy gdy z komputera nie korzystamy.


W obszarze wygody i komfortu zaczynają się pierwsze schody. Klawiatura daje się ustawić w wygodnej pozycji dzięki nóżkom, a podkładka pod nadgarstki, mimo że wąska i spadzista, daje możliwość oparcia dłoni podczas pisania. Po krótkim używaniu okazuje się, że podkładka jest za płytka i nadgarstki z niej zjeżdżają. Klawiatury da się używać również na kolanach, dociskając ją nadgarstkami. Nie można tego samego powiedzieć o wielu innych tanich bezprzewodowych zestawach.

Dziwi trochę to, że rząd klawiszy funkcyjnych jest wąski, ale do tego bardzo szybko można się przyzwyczaić.

Klawisze i mechanizm

Układ klawiszy w klawiaturze jest standardowy. Nietypowe rzeczy są dwie: wąski rząd klawiszy funkcyjnych oraz bardzo duży control i klawisz funkcyjny po prawej stronie spacji. W tym obszarze nie ma również klawisza "menu".

I tutaj pojawia się pierwszy zarzut do klawiatury, który chyba jest uniwersalnym problemem wszystkich klawiatur reklamowanych jako "płaskie", "laptopowe", "z niskim skokiem klawiszy". Mechanizm w tej klawiaturze wcale nie jest laptopowy. To klawiatura oparta o gumową membranę - najpopularniejszy i najtańszy mechanizm przełączników w urządzeniach do pisania.

Należy w tym miejscu zaznaczyć, że laptopy mają mechanizm oparty o gumową membranę, oraz specjalne dźwignie wyglądające jak nożyce pod każdym klawiszem osobno. Bardzo dobrze i zwięźle przedstawia to następujący artykuł na Wikipedii (po angielsku) Klawiatura membranowa to membrane technology a klawiatura laptopowa "nożycowa" to scissor-switch keyboard.

Po wyjęciu klawisza okazuje się, że bieżnia "suwaka", który stabilizuje ruch przycisku, jest dużo krótsza niż w innych klawiaturach. Można na tej podstawie podejrzewać, że klawisze nie będą stabilne jeśli idzie o odporność na przechylanie na boki.

Same klawisze mają delikatne wgłębienia, dzięki czemu całkiem dobrze idzie trafianie palcami w kolejne literki. Nie jest idealnie jak w starych klawiaturach z wysokimi, trapezowatymi przyciskami, jednak lepiej niż w innych tanich urządzeniach.

Wrażenia z pisania

Od razu zacznę, że nie jest to najgorsza klawiatura z jaką miałem do czynienia. Mam nawet kolegę, który kupuje tylko takie - i do domu i do pracy i jest z nich zadowolony.

Klawisze dość mocno kolebią się na boki. Palce często nie trafiają we właściwy przycisk. Podkładka pod nadgarstki nie spełnia swojego zadania - ręce często z niej zjeżdżają. No i membrana - przyciski są bardzo "gąbczaste" na dnie. To najgorsza konstrukcja jaką posiadam (ale i tak lepsza niż supermarketówka).

Ogólnie - słabo. Ale to ja się czepiam. Znam użytkowników, którzy z tego urządzenia korzystają i nie zwracają uwagi na mankamenty które opisuję.

Warto również zaznaczyć, że zasięg klawiatura ma bardzo dobry i nie ma efektu przerywania albo opóźnienia w dotarciu liter na ekran. Bezprzewodowa technologia Logitecha działa wzorowo.


No więc jak tą klawiaturę należy ocenić? Zależy do czego porównywać. Jeśli do klawiatur mechanicznych albo innych tego typu wynalazków - to słabo. Jeśli porównywać do tanich korporacyjnych klawiatur membranowych - również. Jednak ktoś kto chce kupić tą klawiaturę kupuje ją dla jednej cechy - bezprzewodowości. I tutaj jest po prostu dobrze. Można ten sprzęt również ładnie schować na biurku, dzięki możliwości postawienia w pionie.

Używałem również innych tanich klawiatur bezprzewodowych: Logitech MK220 i Rapoo X1800. Zestaw MK520 należy ocenić jako jednoznacznie lepszy. Głównie przez większy rozmiar, dzięki czemu da się używać zestawu na kolanach. Do tego dochodzą lepszy zasięg i mniej problemów z sygnałem i normalny układ klawiszy.

Na koniec warto się również odnieść do klawiatur z tzw. "niskim skokiem". One niczym się nie różnią od zwykłych tanich membranowych konstrukcji. Producenci robią ładne, płaskie przyciski, ale daleko im od nożycowych mechanizmów znanych z laptopów. Po tak oznaczonym produkcie nie należy się spodziewać przyjemności z pisania porównywalnej do, na przykład, biznesowej linii laptopów Lenovo, ale patrząc na ofertę klawiatury na rynku widać, że raczej nabywcom to nie przeszkadza.


Sim racing and game controllers - part 1 - Arduino leonardo project

So I've always dreamed about getting a steering wheel for my PC and playing LFS. There are three downfalls of this idea:
  • Its large - so hiding it from my better half will be hard.
  • Its noisy - force feedback on logitech g25/g27 and force GT wheels use some sort of gear that emits a noise while turning the wheel. So playing after my kids are asleep is a no-no. And I would wake up my wife.
  • I've got a wife, who would like me not have a steering wheel for my games. There is a term WAF in audio world - the Wife Acceptance Factor.
I even borrowed a Logitech G25 from a friend and didn't like it for one more reason: it lags. You can see, that the wheel in the game does not turn as fast as you do. It lags more than a mouse.

I like playing LFS with my mouse, but there are two issues:
  • You cannot gradually add power or brake, so handling more powerful cars than the GTI is difficult.
  • Hardly any other racing game provides mouse steering, and I hate driving with keyboard.
I've seen the HIMOTO simulator for getting to know how to drive RC cars. (link from But it's not available here in Poland.

I want a device that is small, can be placed on my desk, would have analog inputs for steering, gas and braking, would have some buttons. And I can't find any. Console pads with analog sticks don't cut it. The steering precision is faaaar from what you can get with a mouse or a cheap wheel. I can live without force feedback.

So I've googled for one hour and just ordered an Arduino Leonardo clone, two analogue sticks for accelerating and breaking, some switches and an analogue 10k linear potentiometer for steering.

Of course I could get an axis for hand brake and clutch and a hat switch and a .... but let's keep it simple, down to the absolute minimum that is needed to play LFS. If this runs, I'll develop later on. SCRUM MVP FTW! This is my first project of the kind anyway.

I will keep posting about the journey.